Tam gdzie przed laty w centrum Wrocławia stał pomnik Bismarcka, potem zbudowano ogromne przejście podziemne

Obecny plac Jana Pawła II powstał krótko po zdobyciu miasta przez wojska napoleońskie w 1807 roku i zburzeniu wkrótce potem – na rozkaz zwycięzców – fortyfikacji miejskich. W Breslau mieszkańcy spotykali się tam pod pomnikiem Bismarcka i przy fontannie. Po wojnie kojarzony był z najstarszym szpitalem miejskim, a potem - z przejściem podziemnym.

Na terenach, które powstały po zburzeniu murów urządzono w 1813 roku ciąg spacerowy, a stojąca nad fosą Brama Mikołajska  (wiodły od niej w kierunku Rynku dwie ulice: Ruska i św. Mikołaja) została zburzona w 1820. Przez fosę przerzucono w 1822 żeliwny most, nazwany Królewskim (Königsbrücke), skąd prowadził dalej na zachód trakt (obecna ulica Legnicka) w kierunku Leśnicy i Środy Śląskiej.

Pierwsze założenia urbanistyczne dla placu na przedpolu Bramy Mikołajskiej wykonane zostały w 1815 r. Ostatecznie, po zburzeniu bramy i wybudowaniu mostu, utworzono w tym miejscu (1823) prostokątny plac o powierzchni około pół hektara, który nazwano po prostu placem przed Mostem Królewskim (An-der-Königsbrücke-Platz), później placem Królewskim (Königsplatz). Po niespełna pół wieku (1866), w związku z rozwojem potrzeb komunikacyjnych miasta, most Królewski zlikwidowano (znajdujący się pod mostem odcinek fosy został zasypany, pozostawiono tylko podziemny kanał łączący wody rozdzielonych części fosy), a sam plac został wedle projektu budowniczego miejskiego  poszerzony i wzbogacony o dalsze zieleńce i kwietniki; jego powierzchnia wzrosła – głównie kosztem zasypanej części fosy – do 1,5 hektara. Na północnym skraju placu, w osi fosy, ustawiono pomnik Ottona von Bismarcka (1900), a naprzeciw, na skraju południowym – fontannę z rzeźbami przedstawiającymi „Walkę i Zwycięstwo” (1905). Fontannę tę wraz z rzeźbami w 1970 przesunięto – w wyniku rosnących wciąż potrzeb komunikacyjnych – o kilka metrów na południe.

W 1945 większość zabudowań przy placu została zburzona w wyniku zniszczeń w czasie oblężenia Festung Breslau, a pomnik Bismarcka krótko po kapitulacji miasta (fontanna po przeciwnej stronie zachowała się do dziś). Zachowała się tylko bogata kamienica czynszowa z 1841 (przebudowana w 1879 na pałac, później siedziba Śląskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia) po stronie południowo-zachodniej (na rogu Podwala), obecnie siedziba Akademii Muzycznej. W 1945 plac przemianowano nadając mu nazwę 1 Maja.

W 1967 przy placu wzniesiono biurowiec „Cuprum”. W latach 1979 - 1981 wybudowano pod skrzyżowaniem podziemne przejścia dla pieszych (ostatecznie oddane do eksploatacji w marcu 1984; odtworzono w nim częściowo układ fundamentów Bramy Mikołajskiej, ale nie wyeksponowano ich pozostałości; ponadto zlikwidowano pętlę tramwajową znajdującą się przed biurowcem „Cuprum”).

1 stycznia 2006 patronem placu został zmarły poprzedniego roku papież Jana Paweł II. W maju 2015 zakończono rozbiórkę biurowca „Cuprum”

Natomiast istniejący tam od kilkuset lat szpital, który po wojnie nazwano Wojewódzkim Szpitalem im. Józefa Babińskiego, działał przy pl. Jana Pawła II do 2007 roku. Później opuszczone i w dużej części zdewastowane budynki przez kilka lat czekały na nowego właściciela. Wreszcie w 2014 roku 14 budynków i cały okoliczny teren kupił deweloper i2 Development.