„Żywioł improwizacji i zabawy”. Rusza festiwal w hołdzie dla Różewicza [PROGRAM]

– Przekazywane ze sceny treści nie są obciążone pewnego rodzaju „powagą” odbioru, są żywiołem improwizacji i zabawy – zapewniają organizatorzy festiwalu WTW://zawsze_Różewicz. Będzie można na nim zobaczyć wydarzeń stworzonych na podstawie sztuk teatralnych i innych tekstów związanego z Wrocławiem poety.

Każde z wydarzeń zostanie zaprezentowane dwukrotnie: przed południem – dla młodzieży, wieczorem – dla wszystkich widzów. Pokazy przedpołudniowe będą połączone z warsztatami. Festiwal jest realizowany przez Wrocławski Teatr Współczesny w koprodukcji z innymi wrocławskimi teatrami i instytucjami kultury: Muzeum Teatru we Wrocławiu, Teatrem Muzycznym Capitol oraz Teatrem Polskim w Podziemiu.

Na program projektu złożą się czytania sztuk: „Kartoteka”, „Do piachu” i „Wyszedł z domu” oraz performansy i warsztaty zrealizowane na podstawie wierszy i opowiadań poety. – W ofercie warsztatowej, skierowanej do młodej widowni, w moderowanych rozmowach, będących punktem wyjścia do budowania improwizowanych scen, zadamy pytania, czy i jeśli tak, to w jaki sposób język, metaforyka oraz zawarte w tekstach Różewicza rozpoznanie świata dotyczące np. przemian cywilizacyjnych czy katastrofy ekologicznej są dla młodych odbiorców żywe, czy wyrażają ich własne myśli i obawy – mówią organizatorzy.

I zapowiadają, że „forma czytania czy szerzej: wydarzenia performatywnego, poprzez swoją szkicowość i otwartość a jednocześnie inscenizacyjną atrakcyjność sprawia, że przekazywane ze sceny treści nie są obciążone pewnego rodzaju odbioru, są żywiołem improwizacji i zabawy”.

Co ciekawe we Wrocławskim Teatrze Współczesnym sztuki Tadeusza Różewicza realizowali wybitni reżyserzy tacy jak: Jerzy Jarocki, Kazimierz Braun, Helmut Kajzar czy, z młodszego pokolenia, Michał Zadara i Paweł Miśkiewicz. Na deskach WTW miały miejsce aż cztery prapremiery dramatów Różewicza: „Stara kobieta wysiaduje” (1969), „Odejście głodomora” (1977), „Przyrost naturalny” (1979) i „Pułapka” (1984).  – Ogółem zrealizowaliśmy 13 premier jego utworów, w tym 5 w ciągu ostatniego dwudziestolecia. Zwłaszcza istotna w tym kontekście była obecność Autora w czasie prób do „Kartoteki” w reżyserii Michała Zadary oraz jego bardzo osobisty i wnikliwy list do zespołu z okazji 60-lecia teatru – mówią organizatorzy.

Co w programie?

Na początek, 5 października o godz. 19, na dużej scenie Wrocławskiego Teatru Współczesnego wystawiony zostanie performans „Kartoteka” w reżyserii Darii Kopiec i z muzyką na żywo w wykonaniu duetu: Halszka Sokołowska oraz Daniel Pigoński. W obsadzie znaleźli się: Anna Kieca, Beata Rakowska, Irena Rybicka, Paulina Wosik, Mariusz Bąkowski, Przemysław Kozłowski, Jerzy Senator, Maciej Tomaszewski, Krzysztof Zych oraz Rafał Cieluch. – „Kartoteka”, przez swoją otwartą strukturę, od zawsze intryguje i prowokuje twórców, by w jej ramy wpisywać kolejne pokoleniowe portrety pogubionych inteligentów – czytamy w opisie wydarzenia.

Dzień później o 19 na scenie restauracyjnej Teatru Muzycznego Capitol odbędzie się performans „Był sobie dom, czyli Wyskubki. Splątanie, czyli żmut postteatralny” (scenariusz i reżyseria: Paweł Kamza, kompozycja, muzyka na żywo: Aleksander Brzeziński, scenografia i kostiumy: Izabela Kolka, choreografia: Adrian Rzetelski). W obsadzie są: Ewa Niemotko, Joanna Trafas, Katarzyna Pietruska, Helena Sujecka, Emose Uhunmwangho, Miłosz Pietruski i Adrian Rzetelski. – Twórczość Różewicza zwykle bywa interpretowana z punktu widzenia Awangardy. Ale jego pisarstwo zakorzenione było również w tradycji ludowej. Tropy poetyckie, strategie liryczne typowe dla literatury ludowej można odnaleźć w wielu jego utworach – można przeczytać w opisie spektaklu.

W czwartek, 7 października, o 18 na dużej scenie Wrocławskiego Teatru Współczesnego rozpocznie się performans „Wyszedł z domu” w reżyserii Marka Fiedora, z muzyką Tomasza Hynka, scenografią Niki Jaworowskiej i wideo autorstwa Mirka Kaczmarka. W wydarzeniu zagrali: Zina Kerste, Maciej Kowalczyk, Dominika Probachta, Mariusz Kiljan iTomasz Taranta. – Sztuka przedstawia historię Henryka, męża i ojca, głowy rodziny, który pewnego dnia „wychodzi z domu” i traci pamięć. Kiedy dotknięty amnezją, znowu znajduje się w domu jest całkowicie nieświadomy swej dotychczasowej egzystencji  - mówią organizatorzy.

Następnego dnia o 18 na scenie na strychu tego teatru odbędzie się performans „W tłumaczeniu” w reżyserii Wojtka Ziemilskiego i tłumaczeniu Katarzyny Głozak. Za kompozycję i muzykę za żywo odpowiada Aleksander Żurowski, za scenografię i wideo, Wojciech Pustoła, a w obsadzie znalazł się Adam Stoyanov. – Przedstawienie jest monodramem głuchego poety i aktora, znanego ze spektaklu „Jeden gest“. Celem performansu jest przetłumaczenie kilku wierszy Różewicza na Polski Język Migowy – czytamy w opisie wydarzenia.

Na koniec, 9 października o 19, na dużej scenie WTW wystawiony zostanie „Do piachu” w reżyserii Jana Husskowskiego, ze scenografią Marii Mordarskiej, wizualizacjami Klaudii Kasperskiej i muzyką Macieja Zakrzewskiego. W spektaklu zagrali: Zofia Bąk, Teresa Sawicka, Janka Woźnicka, Katarzyna Wuczko, Dariusz Maj, Aleksander Kaleta, Igor Kujawski, Michał Mrozek i Michał Opaliński.

– II wojna światowa ciągle budzi ogromne emocje. To doświadczenie historyczne, które jest wciąż na nowo opisywane, poddawane rewizjom i różnorakim trendom narracyjnym. Różewicz był świadkiem tych wydarzeń, które do tej pory mają tak ogromne znaczenie dla naszej wspólnoty – mówią organizatorzy. I dodają, że w „Do piachu” zamiast bohaterskich scen walki, dał nam jednak dyskusję o wychodku. – Zamiast glorii i chwały – codzienne życie partyzantów i smażenie wątróbki. W jego tekście Polskę próbują z rąk Niemców wyzwolić nie superbohaterowie z komiksów, a ludzie – z krwi i kości. Ludzie, których potomkowie nadal żyją w naszym kraju – podkreślają.

Więcej informacji o festiwalu wtw://zawsze_Różewicz znajduje się na stronie internetowej.