Pasaż Niepolda. Tam gdzie od lat jest skupisko klubów, kiedyś handlowano elegancką bielizną i torebkami

Największy wrocławski pasaż składał się z dwóch budynków frontowych - od ul. Ruskiej i od ul. św. Antoniego - z wewnętrznym dziedzińcem południowym oraz z dwóch oficyn wzniesionym przy drugim większym dziedzińcu północnym. Zastosowano stalową konstrukcję szkieletową z częściowym zachowaniem ścian wcześniejszych budynków. Komunikację pionową zapewniało dziewięć klatek schodowych oraz sześć wind.

Pięciokondygnacyjny budynek od ul. Ruskiej na parterze miał witrynę w formie szklano-mosiężnego kiosku oraz bramę przejazdową zamykaną kratą.
Skrzydło od ul. św. Antoniego było czterokondygnacyjne. Na parterze znajdowała się brama przejazdowa na dziedziniec oraz wejścia do sklepów i witryny.

W całym kompleksie swoje siedziby miało kilkadziesiąt firm zajmujących się sprzedażą galanterii, bielizny, płótna. Znajdowała się tu wytwórnia odzieży, żydowska restauracja. Wszystkie sklepy i lokale usługowe mieszczące się na parterze posiadały oddzielne wejścia i witryny.

W okresie III Rzeszy zlikwidowano sklepy w częściach parterowych, lokale przeznaczono na biura i magazyny.

W 1945 przylegająca do pasażu od wschodu zabudowa ul. Ruskiej została zniszczona. Sam kompleks nie ucierpiał. Większość pomieszczeń zajęły hurtownie i biura, a w budynkach frontowych funkcjonował handel  - od Ruskiej sklep Intermody. W latach 80. XX w., w budynku od ul. Ruskiej, podobnie jak w pozostałych południowej pierzei tej ulicy, wykonano podcienia, zachowując jednak oryginalną witrynę. W ścianie budynku oficynowego od ul. Ruskiej przebito okna i wejście do banku. W 2002 obiekt przebudowano. Fasadę od ul. św. Antoniego oraz elewacje wokół dziedzińców poddano renowacji. Wyburzono parterową oficynę, dzięki czemu powstało dodatkowe wejście do pasażu od strony ul. Ruskiej. W zmodernizowanych wnętrzach na parterze i w piwnicach umieszczono kilkanaście lokali gastronomicznych i usługowych, a na wyższych kondygnacjach biura.