Kim był patron wrocławskiego szpitala T. Marciniak? Opowieść o lekarzu, który stworzył Akademię Wychowania Fizycznego

Tadeusz Marciniak urodził się w 1895 roku we Lwowie. Tam też skończył gimnazjum i w 1915 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza. Już dwa lata później rozpoczął pracę na uczelni jako student - demonstrator w Katedrze Anatomii. Jednocześnie pracował również jako felczer wojskowy. Tytuł doktora wszechnauk lekarskich otrzymał w 1922 r. Pozostał na uczelni jako młodszy asystent.

Kilka miesięcy przed wojną, w lutym 1939 r. został profesorem tytularnym lwowskiego uniwersytetu. W latach 1939 - 1941 pracował w Katedrze Anatomii Państwowego Instytutu Medycznego we Lwowie, który został powołany przez władze sowieckie w miejsce zlikwidowanego Wydziału Lekarskiego. W czasie niemieckiej okupacji Lwowa nie przyjął propozycji pracy na niemieckich kursach fachowych i pracował jako kierownik zakładu rentgenowskiego w lwowskiej ubezpieczalni społecznej.

Od 1944 r. do maja1946 r. był dziekanem Wydziału Lekarskiego i profesorem katedry anatomii opisowej Państwowego Instytutu Medycznego we Lwowie. Był bardzo lubianym wykładowcą, prowadził zajęcia w języku polskim dla studentów narodowości polskiej, ukraińskiej i przybyłych z różnych części Związku Radzieckiego. W czerwcu 1946 r. profesor przyjechał do Wrocławia i objął kierownictwo Katedry Anatomii Opisowej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1947 r. został prodziekanem Wydziału, a następnie w latach 1954 - 1956 - dziekanem. W latach 1959 - 1962 sprawował funkcję prorektora ds. nauki.

Za dzieło jego życia można uznać trzytomową Anatomię prawidłową człowieka wydaną przez PZWL w 1964 r.

Prowadził także wykłady dla studentów antropologii Uniwersytetu Wrocławskiego, a także w szkołach średnich medycznych we Wrocławiu. Brał również czynny udział w powstaniu Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego, która po latach została Akademią Wychowania Fizycznego. W 1962 został wybrany  rektorem tej uczelni

- Profesor Marciniak należał do ludzi rubasznych. Sprawiał jednak wrażenie człowieka ponurego i niezwykle niedostępnego - opisuje Ryszard Kacała w artykule wspomnieniowym. - Podczas egzaminu bali się go wszyscy. Nikt nie chciał narazić się na żarty profesora, które bądź co bądź bywały sarkastyczne. Do Lwowa i okresu przedwojennego prof. Marciniak miał ogromny sentyment. Studenci wykorzystywali ten fakt. Często wsuwali do indeksów zdjęcia Lwowa lub fotografie z Matką Boską, licząc na przychylność profesora podczas egzaminu. Był bowiem człowiekiem bardzo religijnym. Uczestniczył regularnie w nabożeństwach kościelnych. W jego dokumentach zachował się maszynopis poświęcony sprawom duchowieństwa. Jak wynika ze zgromadzonych w archiwach materiałów, z powodu jego bezpartyjności, interesowały się nim Służby Bezpieczeństwa.

Profesor Tadeusz Marciniak zmarł w 1966 roku, dwa miesiące po przejściu na emeryturę. Jest pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. Odona Bujwida we Wrocławiu.

W 1976 r. na terenie ówczesnej Akademii Medycznej we Wrocławiu (dziś Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich) odsłonięto tablicę upamiętniającą lekarza. W 1978 roku jego imię nadano szpitalowi w Zespole Opieki Zdrowotnej Dzielnicy - Krzyki, położonemu przy ul. Traugutta, który obecnie jest na Stabłowicach i nosi nazwę Dolnośląski Szpital Specjalistyczny im. T. Marciniaka - Centrum Medycyny Ratunkowej.