Wyprzedziliśmy tramwaj. Z centrum na dworzec szybciej dotarliśmy pieszo

Jadąc tramwajem z Placu Bema na przystanek Dworzec Główny pasażerowie mogą odnieść wrażenie, że pojazd częściej stoi, niż jedzie. Źródłem problemu nie są jednak korki czy remonty, lecz wąskie gardło na wysokości Mostu Młyńskiego. Przeprawą poruszają się nie tylko tramwaje, ale także taksówki, a całą trasę – liczącą zaledwie około 2,4 kilometra – dodatkowo spowalnia nagromadzona liczba przystanków i sygnalizacji świetlnych.

W piątek, 13 marca 2026 roku, pasażerowie przekonali się o tym dotkliwie. W „pechowym dniu” tramwaj utknął na samym moście na około 10 minut. Ostatecznie dotarł na Dworzec Główny po 20 minutach jazdy – dwa razy dłużej, niż przewiduje rozkład.

Postanowiliśmy sprawdzić, czy tę trasę da się pokonać szybciej pieszo. Przeszliśmy ją energicznym krokiem, bez biegu, uwzględniając postoje na czerwonych światłach.

Efekt? Na dworzec dotarliśmy w niecałe 18 minut – o dwie minuty szybciej niż tramwaj. I to przy założeniu, że na przystanku nie trzeba by było na niego czekać, i odjechałby punktualnie.

Problem z prędkością wrocławskich tramwajów to żadna nowość. Jak wynika z wielu raportów na ten temat, komunikacja szynowa w stolicy Dolnego Śląska od lat należy do najwolniejszych w Polsce.

Sytuację dostrzegają również mieszkańcy. „Sobota, godzina 11:00, zero korków, linia 19 omijająca centrum. W połowie trasy ma już 5 minut (!) opóźnienia, a potem łapie drugie tyle, zwiększając je do 10 minut (!!). To wyłącznie efekt stania na skrzyżowaniach, bo Biuro Prasowe Urzędu Miejskiego Wrocławia (zapewne chodziło o Urząd Miasta - red.) ciągle spowalnia tramwaje, skracając cykle i wyłączając priorytety. Taka komunikacja miejska to żart z mieszkańców” – napisał na Facebooku Bartosz Rajczyk.

Do tego dochodzi kwestia biletów. W minionym tygodniu klub radnych Naprawmy Przyszłość zaproponował projekt uchwały, zgodnie z którym bilety czasowe miałyby obowiązywać według rozkładu jazdy, a nie rzeczywistego czasu przejazdu. W praktyce oznaczałoby to, że pasażer nie ponosiłby kosztów opóźnień i był rozliczany tak, jakby tramwaj jechał zgodnie z planem. – Gdy tramwaj się spóźnia, a mój bilet akurat się kończy, muszę kupić nowy. W praktyce dopłacam więc do opóźnień – tłumaczy radny Jakub Nowotarski.

Projekt uchwały został skierowany do drugiego czytania, aby mógł zostać skonsultowany m.in. ze związkami zawodowymi MPK.

O komentarz w tej sprawie poprosiliśmy również miasto oraz MPK. Czekamy na odpowiedzi.