Wrocław „od morza do morza” czy tylko dla wybranych? Jednak w przepowiedni z Tęgoborzy nie ma o tym ani słowa

To się chyba nazywa déjà vu. Tuż przed długim weekendem, gdy temperatury nie były aż tak wysokie, by podejrzewać przegrzanie organizmu, zwłaszcza w szczytowych jego partiach, można było odnieść wrażenie, że polska rzeczywistość polityczna cofnęła się o ponad 235 lat. Do czasów, kiedy kwitło liberum veto, gdy jedna osoba mogła sparaliżować prace demokratycznie wybranych władz.

A wydarzyło się to podczas ostatnich obrad Sejmiku Województwa Dolnośląskiego, podczas którego miało być głosowane absolutorium i votum zaufania dla marszałka i zarządu województwa. Przez 9 godzin praktyczne nie udało się rozpocząć obrad, tylko co rusz, na wniosek pojedynczych radnych ogłaszano kolejne przerwy. Ta ostatnia cały czas trwa, bo zakończy się dopiero 20 maja o  godzinie 15. Czyli de facto jak w sarmackich czasach jeden z wybrańców narodu paraliżował posiedzenie dolnośląskiego parlamentu. I myliłby się każdy, kto sądzi, że była to sprawka opozycji. Absolutorium nie chcieli udzielić marszałkowi i zarządowi radni z… rządzącej w regionie Koalicji Obywatelskiej. A ocenie cały czas chcieli się poddać tylko samorządowcy zasiadający w zarządzie.

Ale jeśli sobie przypomnimy, że dwa lata temu radni z wtedy jeszcze Platformy Obywatelskiej zagłosowali przeciwko kandydatowi na marszałka ze swojej partii, to „nie dziwi nic”. Nie tylko mamy do czynienia z  reaktywacją zasady ustrojowej Rzeczpospolitej Obojga Narodów, ale i z continuum wałęsizmu „jestem za,  a nawet przeciw”.

Jeszcze w drugiej połowie XX wieku mieszkańców pięknego wrocławskiego osiedla Leśnica nieżyczliwi nazywali wieśniakami. Z wielu powodów. Przy niejednym domu można był usłyszeć pianie koguta, a nawet chrumkanie polskiej białej zwisłouchej. No i przy Dolnobrzeskiej działał słynny PGR.

Teraz Robert Suligowski, radny tego osiedla, a także radny miejski z klubu KO, wytoczył ciężkie działa przeciw mieszkańcom podwrocławskich wsi.

 - Kolejny przykład sytuacji, w której mieszkańcy wsi - patodeweloperskich narośli na granicach Wrocławia - próbują siłowo wymusić na władzach Wrocławia wygodę dojazdu autem do swoich hacjend pobudowanych w polu kapusty kosztem mieszkańców Wrocławia – czytamy we wpisie radnego. - Każde z nas ponosi konsekwencje swoich wyborów życiowych. Wybrałeś dom w polu kapusty, do wyboru masz pociąg albo korek na drodze wojewódzkiej.

Nie wiem dokładnie na jakim polu postawiono dom radnego, bo uprawiano tam i ziemniaki i zboże, ale można odnieść wrażenie, że to jakaś próba odreagowania leśnickiego kompleksu sprzed kilkudziesięciu laty.

Przypomnijmy, że cała awantura zaczęła się od tego, że w związku z przebudową skrzyżowania ulice Koreańska i Boiskowa będą jednokierunkowe. Mieszkańcy Iwin czy Zacharzyc zaprotestowali, że zmiany uniemożliwiają im normalne funkcjonowanie i wjazd do Wrocławia.

Za swoimi mieszkańcami ujął się burmistrz Siechnic.  - Chciałbym stanowczo i krytycznie odnieść się do słów Radnego Wrocławia Robert Suligowski. Nie ma zgody na język, który dzieli ludzi, stygmatyzuje całe społeczności i sprowadza realne problemy do obraźliwych uproszczeń – napisał Łukasz Kropski.

Tak przy okazji chciałem przypomnieć, że Robert Suligowski to raczej człowiek lewicowych wartości i wielokrotnie walczył ze „stygmatyzacją”, ale odwieczne prawo Kalego obowiązuje w każdych okolicznościach, tym razem w wersji „stygmatyzować to my, a nie nas”.

Warto też przypomnieć panu rademu, że owi właściciele "hacjend w polu kapusty” , często płacą podatki w ramach ratuszowej akcji „Rozlicz PIT we Wrocławiu”. Nie wspominając, że tu pracują, wspomagając rozwój stolicy Dolnego Śląska, tu robią zakupy, jedzą w restauracjach, kupują bilety komunikacji miejskiej… Więcej, z tych dróg wjazdowych, mających być „rodzynkami z ciasta”, korzystają autobusy MPK kursujące w ramach umów z ościennymi gminami, które to gminy Wrocławiowi za to płacą.

Czy w ramach rewanżu te gminy mają utrudnić radnemu i tysiącom Wrocławian wyjazdy za miasto w plener i na łono natury na rowerach, skuterach czy w autach?  

Przecież to wszystko takie proste. Ludzie budują domy gdzie chcą, ale tam gdzie im na to pozwala prawo. A prawo stanowią radni, posłowie i urzędnicy. Jeśli tego nie robią lub robią źle, to rodzą się podejrzenia, że może jednak im nie zależy z jakiegoś powodu, może nie potrafią, innych rozwiązań nie dopuszczam, bo to karalne…

Najłatwiej krytykować i obiecywać. Znam natomiast jednego posła, nazwiska nie wymienię, bo to już może podchodzić pod nękanie, który chyba od początku swojej działalności, a to już jego nie pierwsza i nie druga jego kadencja, obiecuje ustawę aglomeracyjną. Już niedługo wreszcie będzie… dla Gdańska.

Przy tej ostatniej awanturze przypomniano też o innej koncepcji. Chcecie żyć jak Wrocławianie to zostańcie Wrocławiem. Sugestie takie też padały z ust wspominanego radnego KO. Ostatni raz zmieniano granicę stolicy naszego regionu w 1973 roku. Ponad pół wieku temu wchłonięto m.in. Rędzin, Świniary, Polanowice, Lipę Piotrowską, Kłokoczyce, Widawę, Jerzmanowo, Strachowice czy Marszowice.

Ponad rok temu oficjalną petycję w sprawie zmiany granic miasta do premiera Donalda Tuska wysłał Grzegorz Prigan, były kandydat na prezydenta Wrocławia, którego poparło nieco ponad 3 procent wyborców. Rząd też go nie poparł, ale skala pomysłu była gigantyczna. Stalibyśmy się terytorialnie największym miastem Polski  - ponad dwa razy większym od Gdańska i trzy razy większym od Warszawy. Wrocławiem byłby między innymi Oborniki Śląskie, Kobierzyce czy Miękinia.

Przyznam się Państwu, że jakoś przy tych rozważaniach o pomysłach radnego Suligowskiego i kandydata Prigana, przypomniało mi się to, co wydarzyło się 3 września 1893 roku w pałacu hrabiego Władysława Wielogłowskiego w Tęgoborzy. Odbył się tam seans spirytystyczny, na którym medium, nieznana kobieta, wygłosiła rymowaną przepowiednię, a niektórzy uważali, że to słowa ducha samego Mickiewicza. Te najsłynniejsze wersy to:

Powstanie Polska od morza do morza.
Czekajcie na to pół wieku.
Chronić nas będzie zawsze Łaska Boża,
Więc cierp i módl się, człowieku.

Jakby tam się lepiej wsłuchać w ten głos mickiewiczowskiego ducha, to musiało i paść, że

Zobaczysz Wrocław, jsak spojrzysz na Sulmierzyce,
Od Obornik Śląskich po Kobierzyce

Tylko hrabia Wielogłowski musiał tę strofę przy zapisie z niewiadomych powodów pominąć… Ale już uzupełniłem.